1000 ζωές και μία τόσο δα μικρή...

Βουτηγμένη στα παιχνίδια σου.
Μια ζωή και άλλη μία τόσο δα μικρή.
Παραμύθια για να σου ξεφεύγω.
Μα παράλυτος μένω εδώ...
Και αν μου έδινε το τζίνι τις 1000 μου ζωές;
Πάλι εσένα θα ποθούσα σ'όλες;
Πάλι εσένα θα ποθούσα σ'όλες.
Έρημη η παιδική χαρά.
Ψιχαλίζει στις ψυχές.
Και η τραμπάλα μας δεν γέρνει πια.
Έλα μια μέρα να με δεις...
Κρυφά,δίχως να σε δω εγώ...έλα...
Άδειο το παραμύθι ξαποσταίνει στα χείλη μου.
Και που να τα' ξερες όλα...
Βουτηγμένη στα παιχνίδια σου.
Πάντα μέσα σ'όλα,μα αυτοεξόριστη.
Σε ποιον τώρα να λέω τα πονεμένα που γεννώ;
Σε σένα να χρωστώ την ύπαρξη μου άραγε;
Σε όλες τις 1000 μου ζωές;
Σε όλες τις 1000 μου ζωές.