Τι αγιάζι σε σκεπάζει ψεύτικα και το γέλιο μου σκορπάει;
Ποια ασημένια όνειρα τα βλέπει η νύχτα και γελάει;
Ποιο χρυσάφι σε τυφλώνει σήμερα και το γεμίζεις ραβασάκια;
Ποιος χρυσώνει το φιλί σου και το μοιράζεις δίχως όχι;
Τι αγαπάς στο τώρα μόνο αστέρινη και παντού αφήνεις σπόρια;
Δρόμο παίρνεις δρόμο αφήνεις με γυμνά τα δυο σου πόδια.
Για που το έβαλες μικρή μου αστραπή,της νύχτας μου φεγγάρι;
Πως να διώξω τ'όνειρο σου απ'το δικό μου μαξιλάρι;
Τετάρτη 12 Νοεμβρίου 2008
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου