Το πειραχτήρι

Μια αλητόφατσα όλο μάτια είσαι και
για πείραγμα μονίμως διψασμένο τρέχεις.
Το βλέμμα σου πετά σπινθήρες και
τα χειλάκια σβουριχτά σου μένουν.
Στο νου σου τ' αδειανό μόνο τα τσιγκλίσματα
και αγαλμάτινο ούτε στα όνειρα δεν μένεις!
Σκαρφαλώνεις στα ψηλά,πηδάς στα χαμηλά και πάλι
με το παιχνίδι μοναδικό οδηγό σου!
Φωνή δεν έχεις μα σφυράς και η σπιρτάδα
σου ολοφάνερη σε κάθε είδους σκανταλιά!
Τη μια εδώ,την άλλη εκεί ποτέ δεν σε προφταίνω...
Τα ποδαράκια σου άπιαστα,σαν ανεμοστρόβιλος στο χώρο,
σκορπώντας σ' όλους δόσεις τρέλας και χαράς!
Ποτέ δεν είχες όρια,και τ' όχι δεν γνωρίζεις!
Η επιμονή σου συν το πείσμα σου το κάτι άλλο αλήθεια!
Ρουφάς εμάς που σ' αγαπάμε και στο φαΐ μπροστά,όλοι ξάφνου σου βρωμάμε!
Την υγειά μας με σένα την εχάσαμε,και μέχρι να την βρούμε πάλι,
άσε,ξέχνα το,γεράσαμε!