Λουτράκι,επιστροφή...

Αφήσαμε πίσω μας την γαλήνια θάλασσα την μαύρη
και τα λαμπερά φώτα θάμπωναν στον καθρέφτη μέσα.
Η γλυκιά σου νύστα αχνοφάνηκε στα μάτια.
Δυνάμωνες την μουσική και το κάθισμα έγερνες πίσω.
Λίγες όμορφες νότες και ο δρόμος μπροστά ελεύθερος
με το αμάξι ορεξάτο για βραδινά χιλιόμετρα.
''Σ' άρεσε;''ρώτησα.Η απάντηση δεν ήρθε.
Ο ταξιδευτής ο ύπνος σε είχε ήδη επισκεφτεί.
Πολύ αργά ήταν μου φάνηκε,με τ' αμάξι
γοργά να κυλά στο σπίτι.
Πόσες φορές κοίταξα το πρόσωπο σου!
Είχες ένα γέλιο ακουμπισμένο στα χείλη σου απαλά
και ευτυχισμένη ξάπλωνες το σώμα.
Τα φώτα μας προσπερνούσαν και οι μελωδίες
έντυναν τα όνειρα σου.
Σε κοίταξα,χαμογέλασα,γύρισα μπροστά διαβάζοντας τον δρόμο
και με το τιμόνι μεσ'τα χέρια πήρα την βαθιά ανάσα...
Το τιμόνι εσύ το κράταγες αλήθεια.
Μας οδηγούσες μέσα στ' όνειρο μας.
Επιστροφή.