Το κρασάκι

Κι έτρεχε ακόμα το κρασί...
Ήσουν χρόνια στο βαρέλι.
Και είναι ακόμα μεσημέρι.
Τ' άρωμα σου σφραγισμένο.
Γευστικό και ευωδιασμένο.
Ζυμωτό και ματωμένο.
Αχ το στόμα μου βρεγμένο!
Στο ποτήρι μου σε βάζω,
λιγοστεύεις και τρομάζω.
Στο τραπέζι το χορτάτο,
το ποτήρι μου γεμάτο.