Πρόσκληση στα βάσκανα

Εσείς υποχθόνια πλάσματα της βαθύτερης της γης,
βγείτε πάλι στην επιφάνεια να με πάρετε μαζί σας
στην τρελή γιορτή σας!

Άτσαλα γένια και μάτια ασύμμετρα και στρογγυλά,
στόματα στραβά και με σώματα σακατεμένα,εδώ και κει
χοροπηδάτε σαν σαλεμένα ξόρκια να σας χτύπησαν!

Δικά μου τρελά,ολόδικα μου ξωτικά και καλικάντζαροι δικοί μου!

Ελάτε μεσ' τη νύχτα αυτή την βροντερή και σκορπίστε
στους ορίζοντες στους τέσσερις την ριζωμένη που' χω μοναξιά
στα στήθια να με ρημάζει μανιακά.

Δόντια σάπια πεταχτά και δάχτυλα σε λάθος θέση.
Με φωνές περίεργες κι' αστείες και φρικτές,μ' αυτιά πελώρια
τρυπητά.Άλλοι κοντοί χοντροί με παραμορφωμένα τα κορμιά
και άλλοι πάλι κουτσοί και αγριόμορφοι και σκούροι στην ψυχή.

Ελάτε να με πάρετε μακριά απ' την αλήθεια την πικρή
και ακουμπήστε με μέσ' τα παραμύθια της καρδιάς!

Αποκρουστικά μου πλάσματα μικρά,ελάτε γρήγορα
και αυτή τη φορά να την γλιτώσω,να πιάσω και γω
μια θέση στη χαρά κι ας είναι λίγο.

Δεν ποθώ μόνο τον πόνο μου,γι' αυτό ελάτε φρικιαστικά μου
τέρατα,να βγω από το φως,στο σκοτάδι σας να μπω.
Να με μάθετε το ζωηρό χορό σας να γευτώ και μαζί σας
το πιο πικρό καημό να μοιραστώ.

Των φώτων σαν χαθείτε ρε παιδιά,να μην ξεχνάτε να 'ρχεστε
για λίγο στα κλεφτά,γιατί βαθιά μου ανάγκη είναι η δική σας συντροφιά.

Με παρδαλές φωνές και χάχανα,μ' απροσεξιες και ζαβολιές
θέλω να ζω τις ώρες,δίχως κανονισμούς σε πρέπει και γιατί.

Μόνο μαζί σας νιώθω λεύτερος!

Θέλω να πετάω μαζί σας καλικούτσα μ' άσπρες χήνες
και ν' ακολουθώ το ασυνάρτητο σινάφι σας όπου κι αν γυρνάει.

Μην με κοιτάτε με μισόκλειστα τα μάτια,μόνο με ορθάνοιχτα σας
θέλω,με μοχθηρία στο κοίταγμα σας!

Ελάτε το βαρύ το σώμα μου να υψώσετε βαθιά,
έστω κι αν μία μου μένει μόνο μία,
τελευταία φορά...