Το παζάρι της τρύπιας απόχης

Τώρα!Θα σε σηκώσω σα φτερό!Που μου
κάθεσαι συνέχεια απλωτό!Θα σ' οδηγήσω
σήμερα στα πιο παράξενα τα μέρη!
Εκεί π' ολονυχτίς οι δρομοπωλητές
πουλούν τα λαμπερά αγαθά τους.

Με καμάρι θα σε βγάλω απ' το μικρό σπιτάκι σου
και θα τρυπώσουμε μαζί κατ' απ' τους
γειρτούς τους πάγκους.
Έλα να πάμ' ένα περίπατο στον κόσμο,
να ει δούμε τα εκθέματα του πεζοδρομίου της πόλης.
Κοίτα τα ρόδια τα χρυσά και τ' απλωμένα στη σειρά χαλιά,
όμορφο μωσαϊκό χρωμάτων και ευωδιών.
Οι φωνακλάδες την πραμάτεια τους εντόνως κανακεύουν,
με μια φωνή σαν τύμπανα πολέμου και οχτρού!

Η ζέστη η αυγουστιάτικη στην αγορά σαν φτάσουμε
σίγουρα θα μας παιδέψει,μα με γιορτή και μ' ασπρολούλουδα
θ' ανταμοίψουμε το πέρας των καιρών μας.

Σήμερα θα σε σηκώσω στ' άδεια χέρια μου και θα σε πάω
στις χειρομάντισσες να σου πουν το ριζικό μου.
Μα ακόμα κάθεσαι και βολεύεσαι φτωχό;
Σήκω να βγεις τα πλούσια τα καρότσια να γεμίσεις!

Κοίτα να δεις που ξαφνικά εκεί που έλεγα να κλείσουμε
τα φώτα,μια απρόσμενη διάθεση για έξω μ' επισκέφθηκε
και μου άνοιξε ξανά τα νυσταγμένα μάτια.
Βάλε τα ρούχα τα παπούτσια σου γρήγορα!
Μ' απορροφούν οι μουσικάντηδες και με γυρνούν
στα πίσω,μια όρεξη να δεις τρελή που μου 'ρθε,
ποδοβολητό βαρύ στο πάτωμα ν' αφήσω!

Κοιτάξτ' εδώ τα βλέμματα γεμάτα από
ζωντάνια και αλήθεια και χαρά κι από πικρό μαράζι,
το παζάρι αυτό το μαγικό την φτώχεια μας ρημάζει!

Και νιώθω πλέον βασιλιάς!
Έχω κορών' από βερίκοκα,καρότα για μαλλιά,
λαχανόφυλλα για ρούχα,σύκα και κουκιά!
Το λαμπερό χαμόγελο μου από σκόρδα χαϊμαλιά,τα
κρομμύδια για παπούτσια και στο βλέμμα συντροφιά!