Ο κουμπαράς με τα χίλια πρόσωπα

Μαζί κολλήσαμε επάνω του
τα χίλια πρόσωπα του.

Γιατί άδειος έτσι που στεκότανε
του κακόπεφτε του μαύρου,
βαμμένος με σκοτάδι στα έξω
κι από μέσα μάλλον ίδια...

Προορισμός του να γεμίσει
πολύτιμα παιχνίδια χάρτινα
και όχι με σκουπίδια.

Γεννήθηκε άδειος στην αρχή,
μα σίγουρα γεμάτος στην
τελευταία πνοή του.

Τόσα πολλά και διάφορα τα πρόσωπα,
κεντημένα μάτια και χαμόγελα
τρελά μα σκουριασμένα...

Χάθηκα μέσα στα χίλια πρόσωπα του
να δω χαρές μου αλλοτινές,
μα το μόνο που διακρίνω,
μαρτυρικές μου θύμησες πικρές...