Υπό την προστασία σου

Η μοιρασιά μας μένει άγονη αποστεωμένη προσφορά.
Κοιτάζω πιο πέρα απ' το τέλος και διακρίνω ομοιότητα
με την αρχή την δύσκολη και φρέσκια.
Μεγάλη ταραχή στα λιμνάζοντα νερά του αταίριαστου.
Φεύγω με βήμα γρήγορο απ' τη λογική.
Και χαιρετώ την πιο πολύπλοκη καθημερινότητα που
με εξύψωσε τρελό.
Ευτυχώς που μέσα μου με καίνε εκατομμύρια φωτιές.
Πως να μοιραστείς μ' ανθρώπους που έννοια μοναδική τους
είναι η εντύπωση του εγώ τους στον κάθε ξένο;
Αφύπνιση μου ο πόνος και το κυνήγι μιας
ολοκληρωμένης καληνύχτας.
Μακάρι ο χαμός σου να με πονάει κάθε μέρα στη ζωή,
να με γεμίζει πάθος,να πλάθω για σένα κόσμους
ποιητικού κάλους κι ενοχής.
Αέναος σπαραγμός.Αλλοτινός καιρός.Γαλήνης πέρασμα.
Από φωτεινά σημεία και διωκτικά ψυχοβλέμματα το
ταξίδι μου για έναν προορισμό συνεχούς φιλονικίας.
Ο χώρος της νόησης μου ασυνεχής,χωρίς ομοιογένεια
Ομαδικότητα μηδενική των δύο.
Οι γέφυρες νεόχτιστες γερές,διπλής κατεύθυνσης.
Πότε θα διαυγείς από την όχθη σου στην όχθη του μαζί;
Αφιλόξενη η πόλη σου δεν με χωρά στα μεγάλα γεγονότα.
Από δική σου επιλογή έμενα εκτός.Πάντα μ' άφηνες εκτός.
Χρηστικό ρόλο ποτέ δεν μου έδινες.
Σα να με προστάτευες από εχθρό που είχα μανία να νικήσω
κι έχασα υπό την προστασία σου.