Ο καταρράκτης

Βγήκα απ' το δωμάτιο σου που έμεινες
σιωπηλή για ώρες,με τις αποσκευές σου
έτοιμες για αναχώρηση.

Έκανα τέσσερα πέντε βήματα στο
μπάνιο σου να κρυφτώ,γιατί στη
ζωή μου περισσότερο ποτέ μου
δεν φοβήθηκα.

Μπήκα,και πίσω από την δύναμη
που σου έδειχνα,κρυβόταν η σήψη
του κορμιού και της ψυχής μου.

Στον καθρέφτη κοίταζα ώρα να δω
το πρόσωπο μου μεσ' τον χρόνο αγαπημένο
και μόλις το είδα πλάι στο δικό σου,χύθηκα
στο πάτωμα πικρός καφές.

Μ' έβγαλες,με κράτησες και σκούπισες
τον ποταμό και σου έφυγα την νύχτα.
Την νύχτα πριν απ' το ταξίδι σου
για ώρες,έγινα καταρράκτης.