Νυχτερινό

Πως να εισχωρήσω στα μάτια σου και να κερδίσω
άπνοια πια,μετά από τόσα λάθη που έχω
στην συνείδηση μου χρεωμένα;
Πως να βρω τα στέφανα της αγνής αγκάλης μου,
ξανά να στ' ακουμπήσω στα χρυσά μαλλιά σου;
Πως μόνος να ξεθάψω όλα εκείνα που θάψαμε
ολοζώντανα,καθώς στο μεγαλείο φτάσαμε μπροστά
φορώντας το ''εγώ'' μεσ' την ψυχή μας φορεσιά;
Πως να σκορπίσω πάλι ηλιαχτίδες στην κορμοστασιά
την μεταξένια σου ν' αντανακλούν στον
κόσμο μου το φως;
Πως να μοιράσω φιλόξενα χέρια στο κορμί;
Πως ξανά να ζήσω την αυγή,έχοντας
εσένα πρωταγαπήσει μεσ' τη δύση;