Και λύγισα...

Πολύ βαριά τα βλέφαρα μου αυτή την ώρα.
Μόνο η σιωπή ζεσταίνει τα σκεπάσματα μου.
Κάποτε είχες συντροφιά αυτές τις ώρες,μα
τώρα μόνη σου δωρίζεσαι στα έτη.
Πως η ύπαρξη μου γεννάει απ' τον δικό σου σπόρο;
Τρύπωσες μια νύχτα μέσα μου και από
τότε δεν ξεβολεύτηκες ποτέ.
Έβαλα το σύμπαν απέναντι για εχθρό
καθώς το σ' αγαπώ μου αντιστεκόμουν να σου πω.