Δεν βρήκα τις λέξεις να ξεστομίσω όλα όσα έχω για σένα
στα σκοτεινά σημεία του κορμιού μέσα στα πιο βαθιά.
Είναι το άπειρο κλεισμένο μέσα σε ένα μικρό μαγικό και γυάλινο
χαλί που μας πήγε το πιο μακρύ ταξίδι κι'άντεξε το βάρος της σιωπής.
Δεν βρήκα τις λέξεις να ξεστομίσω εκείνα τα ιερά τα απόκρυφα
της αγάπης τα ζεστά.Το κορμί και η ψυχή διαχωρίζονται στη πίκρα
και γίνονται θανατηφόροι εχθροί να σαπίζουν μεταξύ τους.
Είναι φανερό πια το "έλεος" μιας ζωής.
Δεν βρήκα τις λέξεις να ξεστομίσω τα λόγια όταν κοίταζα
το πρόσωπο σου και βελτίωνα την ποιότητα της σιωπής μας.
Όταν όλα έχουν χαθεί,τι μένει να κρατάς στο βλέμμα μέσα;
Δεν βρήκα τις λέξεις να ξεστομίσω όλα τα θαύματα του κόσμου
να σου πω σε μόνο δυο λεπτά μέσα μια ολόκληρη ζωή.
Και όλα τα σεντόνια τα ρίχνω πάνω στα όνειρα που μένουν
ξανά ανοίκιαστα.
Δεν βρήκα τις λέξεις να ξεστομίσω και είχα άπειρα λόγια να σου πω
και μια τελευταία φορά δεν βρήκα τις λέξεις να ξεστομίσω.
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
1 σχόλιο:
Egw den vriskw lexeis na sxoliasw afto pou egrapses, anarwtiemai mono pws kataferes na ftaseis toso makria (i mallon toso vathia), toso neos pou eisai!
S'efxaristw giati meta apo poly kairo antrixiasa efxarista diavazontas kati.(Mallon den to ethesa poly poiitika, den peirazei afinw ta poiimata se sena!)
Bravo mikre!
Δημοσίευση σχολίου