Μίλα να σ'ακούω

Το σκοτάδι εγώ φοβάμαι,ημιτελές ''γιατί".
Πως τώρα πια δεν έρχεσαι σπίτι;
Μένω στο κρεβάτι,κάτω απ'το σκέπασμα.
Τον ατελείωτο χρόνο που λίγος μόνο μου μένει.
Δεν φοβάμαι τ'ανοιχτά,τα κλειστά είναι που φοβάμαι.
Τα σύνορα του μυαλού των ανθρώπων.
Λίγο πιο πίσω.
Μοναξιάς φαντάσματα και τέρατα.
Δεν την αντέχω τη σιωπή,μίλα να σ'ακούω.