Κινείς παντού το σπίτι σου ελάχιστο μου ψιχουλάκι
κι όπου ταξιδέψεις τ' όνειρο κι η πλάτη σου σπιτάκι.
Στο δρόμο αυτής της ζούγκλας σου αφήνεις τα σημάδια
ξεροσταλιάζεις όμως τ' άμοιρο τα καψερά τα βράδια.
Κινείς μαζί τ' ολόστρωτο κι ονειρευτό κρεβάτι σου
κι απορώ πραγματικά να μπω στο καλυβάκι σου.
Μακάρι τα δικά σου τα ταξίδια μέσα στο κήπο μας να ζούμε
κι αλίμονο σε σε που τραγουδάς σε μας μπορούμε!
Τόσο αργό το βήμα σου ακίνητο μου μοιάζεις
και το συρτό το σωματάκι σου στο άπειρο το στάζεις.
Διώχνεις φρικιά απ' το δρόμο σου γλυτώνεις καταστάσεις
και το μικρό το σπίτι σου απ' τη πλάτη δε τ' αλλάζεις.
Φτωχός πια κάθομαι κοιτώ το βήμα το δικό σου
και ονειρεύομαι ζωή πικρή σα το σταυρό σου.
κι όπου ταξιδέψεις τ' όνειρο κι η πλάτη σου σπιτάκι.
Στο δρόμο αυτής της ζούγκλας σου αφήνεις τα σημάδια
ξεροσταλιάζεις όμως τ' άμοιρο τα καψερά τα βράδια.
Κινείς μαζί τ' ολόστρωτο κι ονειρευτό κρεβάτι σου
κι απορώ πραγματικά να μπω στο καλυβάκι σου.
Μακάρι τα δικά σου τα ταξίδια μέσα στο κήπο μας να ζούμε
κι αλίμονο σε σε που τραγουδάς σε μας μπορούμε!
Τόσο αργό το βήμα σου ακίνητο μου μοιάζεις
και το συρτό το σωματάκι σου στο άπειρο το στάζεις.
Διώχνεις φρικιά απ' το δρόμο σου γλυτώνεις καταστάσεις
και το μικρό το σπίτι σου απ' τη πλάτη δε τ' αλλάζεις.
Φτωχός πια κάθομαι κοιτώ το βήμα το δικό σου
και ονειρεύομαι ζωή πικρή σα το σταυρό σου.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου