Μεσ'τα θαλασσινά τα μάτια σου.Με υπόσχεση μοιάζει η ματιά σου.Παντοτινή.
Μ' άρπαξες απ' το χέρι να μου δείξεις τα ευωδιαστά σοκάκια μ'αμάραθο στη γλάστρα.
Το δρομάκι σου μικρό μα τόσο ευρύχωρο.Ποδήλατα ανεμόσκαλες τα λόγια της αγάπης σου.
Παιδικά ματόκλαδα που αργοσβήνουν στη σκοτεινιά του ντροπιασμένου τούτου κόσμου.
Μα θα ξυπνούν ξανά.
Πετροχελίδονα θα γεμίζει το δρομάκι σου.
Πέμπτη 16 Οκτωβρίου 2008
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου