Σούρουπο

Αγαπημένη μου ώρα εσπερινή μου φανερώνεις μαγικά.
Ζω τα πρωινά,να έρθω ξανά να στυλωθώ κοντά σου
που το ψυχρό ημίφως σου με τη δική μου ανάσα πλημμυρίζεις.
Αχ!Λατρευτή μου ώρα εσπερινή ποια θεότητα σ' ορίζει;
Σε κάθε συνάντηση μας κάνεις γαλήνια θάλασσα τη λυγιστή ψυχή μου.
Πιο ψηλά στο ιαματικό σου φως,ώρα ελάχιστη κι απέραντη μαβιά.
Ζηλευτή είσαι για την μέρα και τον ήλιο και από το φως και την παράσταση
με πλέεις στο παρασκήνιο.
Ώρα γαληνευτή μου υπέργεια δαμάζεις τ'άσχημά μου
και μια εισπνοή απ' το μεγαλείο σου τη λήθη μου αληθεύει.
Να περιμένω μια ζωή στα πρωτόλευκα κι αβίαστα σ' αγαπώ σου.
Αυτές οι ώρες οι αστέρητες του βασιλείου της μοναξιάς μου
αυτές και μόνο αυτές,να γράφω για σένα τούτη την στιγμή.
Εκείνες μόνο με κινούν.