Δεν θα έρθεις...

Δεν θα γυρίσεις.
Το χθες έγινε παντοτινό.
Τα σύννεφα έγιναν πανιά στα πλοία μου.
Μαύρισε η ψυχή,σκοτείνιασε.
Και η λύτρωση έγινε μαρτύριο.
Πονάω και λαμπερά σ' αγάπησα.
Πιο ψηλά.Χαμηλά.
Δεν κεντάω πνοή.
Γλυκά πεθαίνω.
Σαν άπιστο φιλί φέγγω σε τροχιά ανεκπλήρωτη.
Σε είχα και τραγουδούσα.
Με χάνω στις μυρωδιές του χρόνου.
Σε ουρανούς με αχαλίνωτα τα φεγγάρια.
Η άγια νέκρωση του εγώ.Μα δεν υπάρχει εγώ.
Το εσύ μου μένει τελευταία πνοή...
Δεν θα έρθεις.